Om in dezelfde traditie verder te gaan als de Amerikaanse T28 Superheavy Tank en de atoomkanonnen van weleer, wordt vandaag deze A39 Tortoise-bouw gestart. Om iets over die tank te kunnen vertellen, kan ik alleen maar verwijzen naar producties van het Tank Museum in Bovington, zoals de video hierboven of het bekende boek dat ik hier ook weer bovenhaal; geen enkele publicatie is er exclusief over dit onderwerp uitgebracht. Van de Tortoise zijn er zes exemplaren geproduceerd en daar zouden er nu nog twee van overblijven. Eentje in een museum en een andere die als schietstand gebruikt is. De mobiliteit op de weg valt wel mee, uiteraard gaat het een stuk minder op onverhard terrein. Er was een bemanning van zeven man, die meer dan voldoende plaats hadden met als buitenafmetingen 10x4x3 meter en 79 ton zwaar. Deze tank was dan ook niet bedoeld om iets anders te doen dan naar een vast doelwit te kruipen, er zat een V12 Rolls Royce Meteor motor in zoals bij gewone Britse tanks van die periode. Tegen de tijd dat ze ingezet kon worden om de Duitse linie mee aan te vallen, was Patton daar al lang doorheen geraakt. De tank is dan ook nooit ingezet in een eenheid. Er is er eentje van getest in Duitsland op een aantal Panthertanks. Met zijn +-90mm kanon zonder koepel heeft die toch het pantser van deze tanks kunnen doorboren vanop 1000 m. Hij had van deze tegenstanders niet zoveel te vrezen, met zijn op sommige plaatsen +8 inch (200mm) pantser.



Ik kocht deze kit op Ebay met al enkele extra's erbij, zoals de Voyagerset en de loop van Aber. Een set metalen tracks kocht ik ook op Ebay. Het volgende vind je in de doos.













Deze hull is maar een fractie zo dik als een echte tank, dus een interieur voorzien heeft weinig zin.















De metalen R-Model tracks zijn net iets correcter qua detail, maar ik hoop dat ze makkelijker te assembleren zijn dan de Masterclub S-300 tracklinks die ik nu tot zo'n 80 procent afgewerkt heb. De trackpins zijn alvast veel langer, dus hoef ik zelf geen draadjes te knippen.





De set van Voyager heeft geen grote stukken, maar is wel vrij uitgebreid, met drie frets, een zilverdraad en gevlochten koperdraad als trekkabel en nog wat resin en gedraaide stukken. Misschien moet ik nu dat simpele eindje touw van Meng niet meer gebruiken.



De aluminium Aber loop zal bij zulke lengte wel een verademing zijn tegenover twee plastic helften. Het counterweight zit er zelfs al op, alleen zien dat ik dat messing ringetje niet verlies.



Dit is dus het enige plaatje uit mijn boek, al is het wel een mooie spread. Geen plannen om de afmetingen mee te checken. Aangezien het museum zijn medewerking heeft verleend aan Meng, zal het wel in orde zijn. Edit: hier nog een mooie link met praktisch alle info over de tank: http://www.armourinfocus.co.uk/a39/a39txt.htm

Wat een giga apparaat!
Dit wordt een leuke bouw

Bedankt voor de aansporing, David. Zoals bij de meeste tanks begint het bij de wielen.



De gietnaad is door Meng weggewerkt naar de binnenkant van het wiel. Daardoor heb je wel een ingewikkeld werkje om het ervan te ontdoen.



Ik vond de eerste stap al een beetje vreemd. Je moet twee keer dezelfde onderdelen samenstellen voor de linker en rechter idler, maar een van de twee ophangingen moet je korter afsnijden.



Daardoor steekt de ene idler iets verder uit dan de andere.



De sprocket heeft de aanhechtingen niet op de tanden, zoals bij de meeste andere kits. Het weghalen van de gietpunten is daardoor iets gecompliceerder, maar de tanden blijven ongedeerd.



Ik zal bij deze sprockets waarschijnlijk ook een gemeenschappelijke as voorzien, want die is er nu niet. Je moet nu de buitenkant van de tank op zijn plaats lijmen om de sprocket vast te zetten.



Het schuren van de stukjes was zoveel werk dat ik halverwege deze stap maar naar bed gegaan ben.





Ik wilde naast deze tank een tafereeltje met een echte tortoise en heb die dan ook besteld van Animal Den Miniatures. Ze wordt verkocht op schaal 1/35 en ziet er erg gedetailleerd uit. Je kan ook een etend of een liggend exemplaar kopen. Mijn plan is om ze te combineren met een andere figuur die ik heb, die ook via een collega achter de bouw van deze tank gezeten zou hebben.

De onderdelen van de bogies worden nu een voor een geschuurd en samengesteld.



Dit is het scharnierende middelste veerbeen. Het lijkt een gammele constructie met de twee baanwielen nergens aan vastgekleefd. Die zouden aan de uiteinden van de T's moeten geplaatst worden.



Daarrond worden deze beugels geplaatst. De staafjes hebben slechts een kleine pin om in de twee buitenste veerbenen te passen. Ik heb dit dus maar eerst een nachtje laten drogen. Dan nog brak er een terug af. Deze zouden de wielen moeten samenklemmen.



Twee van deze beugels worden in een bogie samengebracht met deze plaat. Die bepaalt de hoek van de veerbenen. Wil je de track laten inveren, dan zou je de paspin op de plaat moeten verwijderen. Een werkend systeem wordt het niet.



Ik ben helaas een stukje kwijt, waardoor ik een bogie nog niet kan afwerken. Vind ik het deze week niet terug, dan scratch ik me een nieuw.



De steunen voor de return rollers moeten ook allemaal rondom geschuurd worden. Hier zitten ze op hun plek.





In afwachting van de bogies alvast de figuur van SKP, "Wartime Civilian" genaamd zonder meer. Ik heb die wat naar beneden laten staren om zijn huisdier te kunnen bewonderen. Ik zal ook nog een sigaar moeten maken.

Omdat ik het ontbrekende stukje nergens terugvond, heb ik het maar gescratcht.



Nu kon ik de laatste bogie ook samenstellen.



Ondertussen is mijn geprinte landschildpad van Animal Den ook aangekomen uit Polen. Het ziet er van alle kanten prachtig uit, de printlijnen zijn bijna onzichtbaar. Losmaken heeft me wel een kwartier gekost.











Onderaan zijn wat gaten om materiaal te sparen, dat is met een paar gietraamnodes makkelijk op te vullen. Ik heb niet eens lijm moeten gebruiken.



Nu even in scène zetten.









Winston heeft van verbazing zijn sigaar laten vallen. Nog een krop sla en het komt wel goed. Ik wilde nu eerst iets aanpassen aan de tank.



Men wil de sprockets zonder as aan de hull vastkleven. Ten eerste krijg je dan een kans op een zwakke verbinding. Ten tweede is het makkelijker om mijn workable tracks te bevestigen als de sprockets zouden kunnen draaien. Er wordt dus een gat geboord waar de as normaal gezien zou zitten.



Een as wordt gemaakt uit dik gietraam met een ronde doorsnede, dat reeds op voorhand voor dit mogelijke doeleind opzij gehouden was. De uiteinden worden wat afgefreesd in de Proxxon frees, zodat ze in de sprockets passen.



De as gaat door de hull heen. Dan wordt er lijm op gedruppeld.



De sprues zitten nu vast op de manier waarop Meng het ook beter had gedaan. Ik begrijp dat het voor losse plastic links handig is dat de sprockets niet draaien, maar dan nog is dit de stevigste manier.

De schildpad heeft een kleurtje gekregen, Gunze 70 (RLM 02). Daarna zijn de rugschilden met Field Grey afgezoomd en tenslotte met Gunze H315 gehighlight.









Nu zal een wash volgen. Maar we gaan over naar de grote broer.



De vier buitenste bogies hebben een iets ander ontwerp, met gedempte vering.



Maar aan de zijde waar de idler een langere schokdemper gekregen heeft (dit komt door het gebruik van torsiestaven alleen bij de idlers) is er een slechte passing. Ik besloot om op de plek van de demper een gat in de montageplaat te slijpen. De dempers lijken voorbij de zijplaat te willen komen, als dat later maar geen montageprobleem geeft.



Nu zitten alle bogies op hun plek.





Deze tracks gaan veel sneller dan die van Masterclub voor de S300 elders op dit forum. Dat komt omdat de pinnen hier van inox zijn en meteen lang genoeg voor de hele link. Ik hoef dus geen draad toe te voegen of koperdraad recht te plooien.



Er was wel een mysterieuze link bij die reeds twee pinnen bevatte, maar die waren langer dan de standaardpinnetjes en ze hadden een donkere aanzetting. Het lijkt wel of dit een overblijfsel is van een manier waarop de links voorgeboord worden.





Deze tracks zijn allebei op een halve dag gebouwd, met slechts een gebroken link en een paar geplooide pinnen.



Dit heb je nog over, en daar is de ene gebroken link nog niet bij. Hiervan kunnen er wel nog drie spare links benodigd zijn op de hull.



De loop van MB heeft een paar verschillen met die van de kit. Verbredingen zitten op andere plaatsen.



De achterkant van de hull is hier dichtgekleefd met een serienummer op de pantserplaat.



Als je dit dichtkleeft, moet je ermee rekening houden dat er in de handleiding een kwartdraai aan de loop gegeven wordt om die van stap 1 naar 2 te volgen.



Daardoor had ik deze flens eerst foutief geroteerd, die moet met slechts een bout bovenaan zitten. Ook moet je een stuk uit de plastic delen van de mondingsrem verwijderen, om die over de metalen loop te kunnen schuiven. De plastic loop heeft daarvoor een inkeping.



Het is al een model met een aardig gewicht geworden, en er komt nog wat metaal bij.

Weer lekker bezig Steven. Ook leuk die toevoeging met de echte schildpad

Dit wordt weer een mooi apparaat Steven. Sowieso een bijzonder onderwerp natuurlijk.

Gaaf ding Steven, ik ben wel fan van die idioot zware bunker busters. Volgens mij had AFV Modeller wat correctie dingetjes waar de kit niet helemaal klopt, wellicht kan je daar nog wat mee.

Bedankt voor de tip, ik betwijfel of ik die 2 AFV's uiteindelijk gekocht heb. Zo te zien heb je een speciale pistol port nodig, maar die is al uitverkocht en staat niet eens op Scalemates. https://archive.armorama.com/review/8707/index.htm . Het is allemaal moeilijk te checken zonder referentie. Ondertussen heb ik me op de Voyagerset gestort.



Er zijn steunribben tussen de kazemat en de fenders, deze worden vervangen door dunnere plaatjes die meer op de foto's lijken. Dit gaat toch nog een stuk makkelijker voordat de hull dichtgekleefd is.



Daarna heb ik dit toch maar dichtgekleefd, want nu komen er een aantal kwetsbare klemmetjes op de bovenbouw.



Hier zijn de plastic exemplaren verwijderd. Die zagen er al mooi uit, maar de vervangstukken zijn nog een stap verder. Omdat de klemmen weggehaald zijn, kunnen de paneellijnen ook volledig gegraveerd worden.



Hier is het iets moeilijker met boutjes tussen de klemmen in.



De plaat waar de sleepkabel onder moet, wordt uitgehold.



De spare tracks moeten op PE steunen komen, maar die hadden enorme locating holes. Deze worden dichtgestopt met stukken resin die ik nog over had van een andere kit.



Al deze stukjes moeten samengesteld worden tot 12 van deze steunen.



Ze zijn makkelijk te plaatsen, nu de gaten dichtgemaakt zijn.



Hier zijn nog toevoegingen in PE, nu zal ik moeten overgaan naar de achterkant.