Enkele jaren geleden vond ik op een gamebeurs in Putte een spel dat me wel aansprak, het illustere Castlevania IV. Ik had vroeger al een horrorspel voor de SNES, Dracula, van de gelijknamige film van begin jaren negentig. Dit zijn gewoonlijk sidescroller dungeons waarbij het karakter niveaus in een middeleeuwse setting moet doorlopen met elk een eindbaas (meestal aan het einde, maar soms in het midden). In Dracula deed het wat oubollig en houterig aan, zoals de Jonathan Harker in de film zelf ook was. Deze Castlevania bleek toch wat meer karakter te hebben, wat volgens mij komt door de betere muziek tijdens het spel die overigens grotendeels teruggrijpt naar oudere edities uit het 8-bit-tijdperk. Je bent hier geen slappeling maar een zweep-slingerende barbaar genaamd Simon Belmont en je moet achter de heer der duisternis Dracula aan. Er was zelfs nog een tweede Castlevania-game in het SNES gamma, Castlevania X, waar een andere nazaat opnieuw te maken krijgt met Dracula's neiginen tot wederopstanding. Toen ik daarna nog eens IV ter hand nam, viel me duidelijk op hoe dit tweede spel er grafisch op vooruit gegaan was, al verlies je de controle over de flexibele zweep uit het eerste spel (wat wel even wennen is).



Latere games uit het Castlevania-universum waren niet meer op mijn console te spelen, en daartussen moet er een hele goeie gezeten hebben, Symphony of the Night. Die heeft als basis gediend voor een westerse animeserie die ik op Netflix bekeken heb. In het spel moet er een nieuw karakter uitgekomen zijn dat na enkele levels playable wordt. Zijn naam is Alucard en hij zou een zogenaamde dhampir zijn, nakomeling van een vampier en een mens, en daardoor is hij minder afkerig van mensen. Hij is dan ook zijn vader's tegenpool en helpt het hoofdfiguur Trevor Belmont een eind op weg. Een rapalje van onsympathieke vampiers en demonen die hij op zijn pad tegenkomt, worden gezwind aan zijn magische zwaard geregen, dat hij al dan niet ter hand houdt, waarbij hij steeds demonisch koel blijft. Tenzij hij het op zijn heupen krijgt, waarbij een rode gloed in zijn blik opduikt. Maar met een scenario van o.a. Garth Ennis kan je verwachten dat er ook al eens bizarre uitspattingen in zijn karakter zitten, die hem minder stereotiep maken.



Ook in de tweede serie keert hij terug. Ik vond deze figuur in groot formaat op Ebay, het was een model van Bulkamancer, die nog veel van deze fanart figuren in hun aanbod hebben van verschillende anime en games.





Het was allemaal mooi verpakt in twee dozen die ruggelings aan elkaar geplakt waren.











Een stevig voetstuk dat de traditie verderzet.







Zijn haar zal net als de mantel bewerkt moeten worden om de printsporen te verwijderen.





Het zwaard zag er wat slapjes uit en werd ondertussen samen met andere resinstukken recht gesmeed.





Maar op deze dryfit-foto's was dat nog niet het geval.













Ik vermoed dat er aan deze figuur niet zoveel extra werk zal zijn en dat de uitdaging vooral zal zijn om hem op een sobere manier te schilderen.

De figuur wordt wat bewerkt met een scheermesje om de bultjes van het printen te verwijderen.



Voor de enorme oppervlakte van de mantel heb ik nat geschuurd met een klein papiertje, want daar wilde ik de printbaantjes wel uit krijgen. Daarna ben ik meteen beginnen schilderen.



Voor het haar is licht en donker geel gebruikt.



Het hemd is het enige kledingstuk waar er wit gebruikt wordt.



Ook over het haar wordt wit geneveld om aan Alucards strokleurige haar te komen.



Ik heb voor de eerste keer huidskleur gespoten, op deze schaal moet het met de airbrush lukken.



Dit is al genoeg voor de airbrush, de rest moet met het penseel lukken.



De mantel, handschoenen en laarzen zijn in Tamiya X1 gezet, de kledij in pantsergrijs. Dat moet nog verder afgewerkt worden. Ik laat deze tussenstand al eens zien, voor er afgeplakt gaat worden.













Het voetstuk is al wel afgewerkt in grijs, midnight oilblue en lichtgrijs.



Nu zal het hemd gemaskeerd worden, want er komt nog meer geel (of goud) aan te pas.

Het zwaard is zilver gespoten, maar ik had het niet met de punt naar beneden te drogen moeten leggen. Nu heb ik de punt terug moeten bijschuren.



De mantel wordt nu afgeplakt voor het goud, waarvan ik een groot deel met een spuitbus wilde doen. Voor de manchetknopen wordt een doorslag gebruikt op stukjes tape.



Ik wist, dat als ik hieraan begon, ik het hele ding zou moeten afplakken.



Ook de achterkant heeft wat detail, al zie je dit slechts onder de cape door via de voorkant.



Ik heb wat bespaard op tape met kneedgom en een stuk papier.



Ik was al bijna begonnen met spuiten, toen ik doorkreeg dat onder de kneedgom over de handschoenen nog meer manchetknopen zaten.



Meerdere papiertjes dekken zwaard en schede af terwijl de handschoenen door twee gaten gestoken zijn. Ik heb hier extra gom rond gedraaid.



Alles is dan in een laagje goud gezet.





Op de mantel is er verbazend weinig overspray en waar het goud niet zo goed dekt, wordt het afgeschermd door de cape.



Op een van de handschoenen is er toch verf tussen het papier door gegaan, dit is gelukkig makkelijk zwart te overspuiten. Nu zal ik nog alle boorduurwerk goud moeten schilderen, maar dat moet met de hand.









Het zwaard is redelijk gerepareerd, al loopt er een spoor over het lemmet. De mantel was geschuurd maar heeft door de printtextuur toch iets van een weefsel. Ik denk dat ik de binnenzijde en de top van de schoenen nog in lichtgrijs moet zetten. De sjaal moet nog wit.

Een paar toefjes zwart en grijs zijn geplaatst om de overspray van het goud weg te werken.





Nu wordt er met het penseel gewerkt. Alucard heeft fijn geprinte wenkbrauwen, die ik eerst citroengeel schilder.



Daarna gaat er verdund wit over.



Met donkerrood doe ik een wash over bepaalde delen van het gezicht en de oren.



Zijn zwaardschede krijgt een behandeling met de zilveren Molotowstift waar het in gunmetal gespoten was. Het reliëf krijgt dan een hoogglans.



Er komt dan nog een zwarte wash over, zodat het een gedamasqueerd uitzicht krijgt.



Het hoofdhaar krijgt nu een wash in bruin, waarbij ik de haarranden inlijn en het teveel aan verf wegwas.





Ik heb het borduurwerk in AK True Metal geschilderd. Alucard's pupillen kregen een goudglans, zodat je ziet dat je niet met een doordeweekse kerel te maken hebt. Ik ga wel de pupil nog kleuren, maar ik twijfel nog over de kleur. Soms geeft hij rood licht, maar dan zou ik airbrushtechnieken moeten gebruiken. Dat zou een gok worden...

Deze figuur is nu afgewerkt na een drybrush van zijn voetstuk en een beurt met matte lak op de cape. Ik had ondertussen al aangekondigd dat de volgende figuur van Bulkamancer onderweg is, maar dat blijft nog even zo, denk ik...

Steven, je modellen zijn niet alleen apart qua keuze, maar je verslagen zijn ook een genot om te lezen. Mooi ook met heel veel duidelijke en goede foto's erbij.

Poeh Steven....knap werk joh!

Bedankt, jongens.