Tot hier toe had ik de Da Vinci kits steeds gekocht in hun Italeri reboxing. Nu heb ik er eentje in de originele Academy verpakking.



De kit is gebouwd naar een ontwerp uit de portfolio van Leonardo. Als hij ooit gebouwd is, dan hadden er onderdelen toegevoegd moeten worden om de katapult op te kunnen winden. Waarschijnlijk liet hij dit met opzet achterwege.



In de doos van Academy is het volgende de vinden:





De sprues hebben alvast dezelfde consistentie en bruine kleur als ik bij Italeri aantrof. De 4 elastieken bestaan uit ongevulcaniseerd rubber en je hebt er 2 nodig in het model.



De handleiding toont de oudere boxart die ik op Scalemates aantrof. In dit geval worden er natuurlijk een paar extra veiligheidsmaatregelen gevraagd.



Deze katapult heeft Da Vinci niet voorzien van een torsieveer zoals bij de uit de oudheid bekende modellen, maar van een boog met elastiek. Hij had dan ook een ontwerp gemaakt voor een enorme kruisboog van zeker 20 meter lang. Die wordt vastgezet op een stevige balk.



Elk van de grote stukken heeft een gietnaad die niet zo makkelijk te verwijderen is. Ook al is er geen flash, door de dikte van de stukken is er vaak wat sinking in het midden en het helpt dus niet dat je er loodrecht op schuurt omdat de randen ernaast iets hoger zijn. De oplossing is om er langs te schuren.



Omdat er verder niet veel kunstjes zijn aan deze bouw, worden alle gietsporen verwijderd of opgevuld met secondelijm. Hier hoef je geen lijm te gebruiken omwille van de zwaluwstaart- of pen-en gatverbindingen, maar ik doe het meestal toch. Zo kan de katapult niet desintegreren door zijn eigen actie. Om de lijm te schuren moet je wel diep gaan met de Dremel.



Hier is de boog geschuurd.



Er wordt een stevig balkenframe opgebouwd.



De boog zit nu in het frame en een pal wordt toegevoegd, samen met een schuif die zou moeten bepalen hoe hard je gaat vuren.



Die schuif werkt naar mijn idee niet goed. Er zouden drie standen moeten zijn, waardoor de arm steeds iets verder kan opgespannen worden, maar in totaal kan er maar 1 tand van de heugel bijgestoken worden na twee keer verstellen. Ook zou je de katapult voor stand drie tot onder het vloerniveau moeten verstellen.



Weer een paar zware balken. De witte sporen zijn een gevolg van de aanhechtingen met de sprue, die zijn zodanig geplaatst dat je zelfs met een modelbouwkniptang steeds de boel forceert.



Een elegante oplossing voor de kruisbalken, al kan je ze ook te ver doorduwen.



De zijkanten van het frame heb ik nog niet verlijmd, ze moeten los kunnen om de trommel toe te voegen en daar zijn 4 duimspijkers voor meegegeven.



De trommel met het pallenwiel. Aan beide kanten zit een haakje voor een elastiek. Ik besloot om de binnenzijde van het pallenwiel met styreenplaat te corrigeren.



De werparm wordt hier met een clip in vastgezet.



Nu kan de trommel in de dry-fit zijframes gestoken worden.



Hier is de werking van het pallenwiel goed te zien, er zit een veertje onder het anker dat de katapult zekert tijdens het opwinden.



De twee elastieken zijn hier vastgehaakt. Misschien krijg je er wel vier op, maar dat zal wel tegen de veiligheidsregels ingaan.



Er zijn drie polygonale projectielen meegeleverd die mooi passen in de lepel. Laten we enkele tests doen. Bij het schieten moet je er wel op letten om de hendel helemaal open te trekken. Niet te snel loslaten of het projectiel zal eerder 90 graden recht omhoog vliegen.





Nu dit werkt, kan ik eens over een kleurenschema nadenken.

Leuk en leerzaam Steven.

Bedankt voor de reactie, René. Vandaag werk ik dit topic af, want de katapult is nu geschilderd. Ik heb een spuitbus gebruikt die ik ook al voor de pendulum clock had benut.



Het was niet al te warm maar ik heb het toch maar buiten gespoten, het geeft zo'n misselijke stank af. Misschien daardoor dat sommige delen wat bleker uitsloegen. Ik heb de delen die uit metaal zouden gemaakt zijn, in verschillende metaalkleuren gekwast, zoals True Metal goud, Vallejo Metallic Grey en glanzend zwart. De gespoten verf is dan behandeld met P+ en dit gaf de bleke delen een dieper bruine kleur, maar pas na meerdere lagen. Daardoor moest ik alles terug schuren, waardoor je nu weer een satijnglans hebt. Dat misstaat niet.







De projectielen zijn ongeschilderd, want die zouden anders toch gaan chippen. Ik heb wel de naad met secondelijm bewerkt en de facetten bijgevijld.



Hier nog eens een overzicht met de drie reeds gebouwde Da Vinci-kits.