Jan, ik heb een uitvoerige webpagina over resin gieten met een vacuumkamer. Maar voor gieten zonder vacuumkamer zal er ook wel e.e.a. te leren zijn: https://robdebie.home.xs4all.nl/models/casting.htm





Rob

Voor de volledigheid meld ik ook maar dat we op de regioavonden van IPMS regio Zuid-Holland drie maal een presentatie hebben gehad over resin gieten. Van twee presentaties zijn in de verslagen op de IPMS-NL site enkele foto's te zien:

4 oktober 2011: 'Resin gieten' door Rob de Bie

6 oktober 2015: 'Het maken van rubber mallen en het gieten van kunsthars' door Wim Hoogendoorn, zie https://www.ipms.nl/regios/regio-zuid-holland/regio-zuid-holland-artiklelen/regioavond-zuid-holland-oktober-2015

4 december 2018: 'Resin gieten in een vacuümkamer' door Wim Hoogendoorn, zie https://www.ipms.nl/regios/regio-zuid-holland/regio-zuid-holland-artiklelen/regioavond-zuid-holland-december-2018

Nu ik de verslagen terugkijk, herinner ik me dat Wim in 2015 nog niet met vacuum goot. Daardoor zit er een luchtbel in de siliconen mal van de terreinband, en ik weet nog dat er ook luchtbellen in de noppen van de (ter plekke gegoten) terreinband zaten. Hij is kort daarna gaan werken met dezelfde uitrusting als ik heb, en dat heeft hij in 2018 gedemonstreerd.

Rob

Beste Jan,

Het etswerk ziet er goed uit !
Bij de gebruikte methode heb ik wel wat tips en suggesties voor verbetering:

1. Trek een vouwlijn tijdens het ontwerpen van het masker.
   Die vouwlijn kun je tijdens het ontwerpen al gebruiken om voor- en achterkant mee uit te lijnen:
   teken voorkant met vouwlijn, kopieer en spiegel het geheel en lijn dat zo op dat de vouwlijnen opelkaar liggen.
   
2. Gebruik een strijkijzer ipv een lamineerapparaat.
   Printertoner wordt bij temperaturen van 175C-215C 'gebakken' (bron HP)
   Een strijkijzer op stand katoen wordt 204C en is traploos regelbaar
   Net als bij het lamineren een dun vel blanko papier om het masker+messing vouwen, op een harde ondergrond leggen, voorkant strijken (ong 15sec, misschien langer), omdraaien en de achterkant strijken (niet op de stoomknop drukken ! )
   
3. Gebruik ijzer(III)chloride ipv die cocktail van zoutzuur en waterstofperoxide.
   Voordelen van ijzer(III)chloride zijn dat er vrijwel geen gasvorming is, de oplossing is stabieler (bijvullen niet nodig) en het is gewoon minder gevaarlijk.
   ijzer(III)chloride is zowel als korrels, als in oplossing te koop, electronicahobbyisten gebruiken vaak een kant-en-klare 40% oplossing voor het etsen van printplaten.
   Nadeel van korrels is dat ze vocht aantrekken en daardoor beperkt houdbaar zijn.
   
4. Vouw de hoekjes van het messing plaatje om zodat het niet plat op de bodem van het bakje ligt, dan etst de onderkant ook netjes mee.

Succes !

Wat een schitterend project weer Jan. Klasse hoe je die tekeningen hebt gemaakt, en je etswerk is weer een ambachtelijk hoogstandje. Ga zo door met dit mooie voertuig. Genieten is dit.

Heren, allemaal weer bedankt voor de suggesties en commentaren.


Ik heb het (zeker niet voor de laatste keer) zorgvuldig doorgenomen allemaal. De vacuumpomp laat ik nu nog maar even achterwege. Dus dat wordt voorzichtig mengen en gieten om zo min mogelijk lucht in de materialen te laten komen. En dan zal ik de dan nog ontstane bubbels moeten repareren. In ieder geval kom ik niet onbeslagen ten ijs.


Dankjewel @plakkerix, voor deze tips. De strijkbout was ook iets waar ik (helaas pas na de aanschaf van de lamineerder) aan dacht. De benodigde en op de strijkbout beschikbare temperaturen had ik nog niet, waarvoor dank. De tip van het ijzer(III)chloride is helemaal top. Als ik weer bestellen moet, dan ga ik daar zeker naar overschakelen! De vouwlijn had ik al gebruikt, maar voor uitlijnen heb ik het niet nodig. Met Inkscape is het heel makkelijk om de diverse onderdelen met elkaar uit te lijnen. En de hoekjes van de plaatjes omvouwen vond ik te listig, omdat ik bang was om de toner te beschadigen bij het hanteren van de plaatjes. Ik heb zelf korte stukjes plastic ingezaagd en op de rand van het plaatje geschoven en zo de plaat van de bodem van de etsbak gehouden.


Ik wordt er haast verlegen van, zulke complimenten. Tx

We zijn inmiddels een maand in deze BB en mijn informatiebronnen blijken opgedroogd. Bij het NIMH heb ik de inventarisatielijsten van de voertuigonderwerpen die ik kreeg doorgespit en er zit helaas niets bij van deze crashkraan. Limburg is nog steeds totaal stil, dus daar zal ook niets meer vandaan komen. Ik heb bij het opnieuw doorspitten van de informatie die ik wel al had nog wat meer gevonden. Kennelijk tot nu toe over het hoofd gezien:
- De besturing is inderdaad gelijkaardig aan een rupsvoertuig, met onafhankelijke (en hydraulische) aandrijving van de voorwielen.
- Alle aandrijving op de kraan is hydraulisch. De motor drijft alleen de hydrauliekpomp aan.
- De motor is een 6-cylinder diesel van GMC met 195 pk bij 1800 toeren/min (Dus geen Firefly motor, zoals ik op een andere site las).
- Maximum snelheid van de kraan (in opgevouwen toestand) is 40 km/h.
- De maximum tilhoogte van de kraan is 9m50.
- De maximum reikwijdte achter de achterbumper is 5m30.
- De spoorbreedte van de achterwielen is 3m (max wanneer op de openbare weg) en dat kan hydraulisch worden uitgeschoven naar 4m19.
- Het opgegeven hefvermogen loopt van 6 tot 9 ton (afhankelijk van de stand van de boom). Bij de demonstratie op vliegkamp Valkenburg is overigens zonder problemen een B25 van 10 ton getild.

En dan de vorderingen tot nu toe:
Ik heb een nieuw plaatje geëtst voor de crashkraan. Daarop twee nieuwe grilllogo's; ovale platen waar het fabriekslogo van de trailer op zit (die logo's zelf worden decals) en een hele reeks flenzen voor alle katrollen. De eerste logo's die ik maakte hadden nog een defect. Het eerste messingplaatje had ik zonder nadere inspectie tussen het gevouwen papier met de tekening gedaan. Maar de dikte van het plaatje vooroorzaakte een kleine verschuiving van de tekening aan de voor en achterkant, waardoor er onder en bovenaan de letters een half geëtste rand zit. Het is maar pakweg 0,05mm, maar het is wel te zien. Vandaar dat ik de grilllogo's nog eens gedaan heb. Deze keer heb ik wel gezorgd dat de tekening helemaal goed gecentreerd zat ten opzichte van het messing. Dat was nu nog harder nodig ook, omdat ik dikker messing gebruikt heb. De eerste test was 0,12mm messing en nu 0,25mm. De geëtste onderdelen van 0,12 mm voelen een beetje té flexibel.



En dan de blunder die er vaak in een project zit. Ik was met het plastic aan de gang gegaan. Daarvoor had ik de tekening afgedrukt. Op basis daarvan de hoofdliggers en de kop van de oplegger gemaakt. Toen ik klaar was en het resultaat bekeek, vond ik het allemaal wat iel. En nu bleek dat ik de tekening, die op A3 getekend is, zonder verder nadenken had uitgeprint. En Inkscape maakt er dan soepeltjes A4 van. En dus was mijn opleggertje een factor wortel-2 te klein . Hieronder ligt het op de tekening van het juiste formaat.



Dus een herstart.
De kop van de trailer is een ring van laagjes op elkaar geplakt 0,5mm sheet.



De liggers zijn uit 2mm sheet gesneden en verder in model gevijld.



Er zit in ieder geval één dwarsschot in de trailer. Net als in de kraan is die van een ovaal gat voorzien. De hijskabel van de kraan loopt er doorheen.



De ring van geplakte laagjes sheet is na droging doormidden gezaagd en er zit een bodem in de kop, waar later de koppeling tussen trekker en opleggen aan vast komt.



Ik heb vier dragers gemaakt en die parallel in vorm gevijld, zodat ze goed gelijkvormig zijn.



En als laatste is alles in elkaar gezet.



Intussen heb ik van Modelbrouwers doorgekregen dat mijn bestelling is verstuurd. Dus die verwacht ik over een paar dagen. DPD is niet zo vlot. De laatste zending via hen is een dikke week onderweg geweest (binnen Nederland). Ik ben nu begonnen om de wielen uit te werken. Eerst de tekeningen met alle wielonderdelen bijgewerkt. En nu even bedenken hoe ik de onderdelen het beste kan splitsen voor het gietwerk. De voorwielen kunnen in principe in één keer. Maar de achterwielen hebben een gericht en asymetrisch profiel, dus dat wordt opdelen of twee versies mal maken. Voorlopige keuze is opdelen, dat scheelt een mal en maakt de kans op verschillen tussen de wielen kleiner.

Tot zover!

Als je met opdelen bedoelt om een losse velg en een losse band te gieten, hier een plaatje van een truck-band die ik gegoten heb:



Met resin banden kun je ook makkelijk een vlak stuk schuren, zodat het voertuig niet 'op zijn tenen' lijkt te staan, maar zwaar lijkt te zijn. Dat heb ik bij de achterste band gedaan.

Velgen giet ik meestal aldus:



Dat lijkt bijna een onmogelijkheid, maar 15-20 Shore-A rubber is extreem vervormbaar, zodat de velg toch lost:



Echter of dit zonder vacuum lukt, betwijfel ik.

Rob

Zo herkenbaar; druk ergens mee aan de slag (soms wel dagen) tot aan volle tevredenheid om het vervolgens te vergelijken met een tekening om er dan achter te komen dat je een fout hebt gemaakt...
Maar uiteindelijk gaat dit zeker iets moois worden.