Nog even wachten... vanaf 1 februari ga ik er aan beginnen! Ondertussen ben ik bezig met een civiele Tracker in deel 1
https://modelbrouwers.nl/phpBB3/viewtop ... 46&t=56288 en er komen nog twee varianten bij, maar dat is buiten de scoop van de MLD groepsbrouw. Dat duurt ook nog even, want ik wil de Fireflies in deze BB voorrang geven.

Photo: Henk Schakelaar, Bron; Dutch Aviation Society
https://www.scramble.nl/military-news/j ... re-trackerDe Grumman S2F (‘Stoof’) Tracker maakte de eerste vlucht op 4 december 1952, met militaire acceptatie in 1954, 72 jaar geleden. Tussen 1960 en 1975 had de Marine Luchtvaartdienst via het NAVO Mutual Defense Assistance Program (MDAP) beschikking over 45 Trackers. In deze brouw ga ik de MLD-versie maken, zoals deze operationeel was vanaf vliegdekschip Karel Doorman. De MLD Trackers waren van de eerste generatie, met korte romp.
Zo wil ik deze gaan bouwen; met de vleugels gevouwen en met deuren en luiken open, zodat het interieur zichtbaar zal zijn.

Photo: Negatieven en Dia's voormalig Instituut voor Maritieme Historie, Bron: beeldbank NIMH
Gezien de gele propeller tips is deze foto gemaakt voor 1965. Ik denk er over ook deze gele tips toe te passen, ook al zie je de Tracker meestal afgebeeld met de high visibility tips van na 1965 (zie hieronder). De blauwe en rode propeller naven zijn markeringen van de verschillende Vliegtuig Squadrons. VSQ 4 gebruikte rood en VSQ 2 blauw. In de laatste jaren als doelsleper bij VSQ 5 en VSQ 320 werd alleen nog zwart toegepast en dat is dan ook de kleur die is terug te vinden op de toestellen die bewaard zijn gebleven. Ik wil de rode naaf toepassen, van het vaste boordsquadron VSQ 4.

Photo: Negatieven en Dia's voormalig Instituut voor Maritieme Historie, Bron: commons.wikimedia
De KitVoor deze brouw gebruik ik de Hasegawa 1/72 Grumman S2F-U Tracker Target Tow Plane (Nr. 02440) als basis. In de basis is de kit wat gedateerd (oorspronkelijke moulds uit 1975). Zeker in vergelijking met de gedetailleerde Kinetic 1/48 kit van een paar jaar geleden. Zo heeft de Hasegawa 1/72 kit geen gegraveerde paneellijnen, de wielkasten hebben geen of nauwelijks detail en hier en daar zitten bramen en inzinkingen in het kunststof. De cockpit bestaat uit een basale vloer, generieke stoelen, bemanning en instrumenten in de vorm van stickers. Verdere interieurdetails zijn niet zichtbaar, omdat de achterwand van de cockpit geheel is gesloten.


Geïnspireerd door diverse pareltjes in 1/48, heb ik het plan om een volledig interieur en opgeklapte vleugels aan te brengen. Zoals ze aan dek heeft gestaan op de Karel Doorman. Daarvoor heb ik diverse extra’s gekocht, zoals de Black Dog Wing Fold, Torpedo Bay & Nose cone set. En de Grumman S-2G Tracker RAN Conversion Kit (Royal Australian Navy). Deze laatste biedt een interieur voor de operators achterin. Maar ook de verlengde romp en grotere stabilizers die inmiddels al zijn aangebracht in de Turbine versie. De motoren en propellers van de originele kit zijn niet geweldig, dus daarvoor gebruik ik de PlusModel props en SBS Model Tracker Engine & Exhaust set. De Eduard PE set en Rob Taurus vacuform canopy horen bij de standaarduitrusting. Dat wordt verbouwen!

De romp van de standaard S2F in vergelijking met de varianten C-1 Trader (midden) en E-1 Tracer (onder). Die komen in een toekomstig deel 3 en 4 aan bod.
MLD Als zeevarenden natie en met Rotterdam als een van werelds grootste havens, heeft Nederland altijd het belang gezien van het verdedigen van zeeroutes en het bereikbaar houden van havens. Daarom dat direct na de Tweede Wereldoorlog werd geïnvesteerd in een operationeel vliegdekschip met ASW-taken. Deze werden vervuld door Grumman Avengers TBM-3E, TBM-3S en TBM-3W (‘hunters’ en ‘killers’), vanaf 1954 ondersteund door land gebonden P2V Neptune patrouillevliegtuigen van Vliegtuig Squadron (VSQ) 320.
Als bijdrage aan de opbouw van de NATO werden in 1960, in het kader van Mutual Defense Assistance Program (MDAP) moderner Amerikaans materieel ter beschikking gesteld. Naast 15 nieuwe P2V-7B (later P-2H), die enkel werden ingezet in de Oost, werden in Nederland de Avangers en eerste generatie Neptunes vervangen door 28 Grumman S2F-1 Trackers (kenmerken 146-173) en 10 SH-34J Seabat helikopters. De eerste Trackers werden ingedeeld bij VSQ 2 (tijdelijk VSQ 320) als trainingssquadron op Valkenburg en VSQ 4, het primaire boordsquadron van de Doorman. Het walgebonden VSQ 5 ontving ook Trackers voor kustbewaking en Offshore Support and Direct Response (OSRD) taken. In 1961 werden 17 door De Havilland Canada gebouwde CS2F-1 Trackers toegevoegd (kenmerken 180-196, later CS-2A genoemd), die werden ingedeeld bij VSQ 1 op Hato, Curacao en waren belast met de training van bemanningen en regionale bescherming van de Nederlandse gebiedsdelen in de West.
De Canadese toestellen verschilde met de Amerikaans gebouwde toestellen doordat ze geen ESM pod boven de cockpit hadden, geen perspex maar aluminium escape hatches boven in de cockpit en motorgondels met een rechte achterkant. Naar verluidt hebben de CS-2As nooit operationeel in Nederland dienstgedaan, ook al hebben vijf ervan gevlogen bij VSQ 4 aan boord van de Karel Doorman.

Photo: Arie Hoog/Negatieven en Dia's voormalig Instituut voor Maritieme Historie, Bron: commons.wikimedia
En zo zie ik de Stoof het liefst; op de katapult en klaar voor een Cat-Shot! De bridle zit al vast en het vliegtuig wordt op haar plaats gehouden door de hold back (breekstuk). De Stoof staat er gespannen bij (neuswiel is zelfs los van het dek!). Gezien de rode propeller tips is de foto gemaakt in 1965, het overgangsjaar tussen de gele tips en de high visibility markeringen die daarna op alle NAVO Trackers en varianten de standaard werden.

VJ