Wat een werk, maar mooi om te zien.

Het is inderdaad een beste klus. Maar het is een dankbaar onderwerp en ik heb er tot nu toe veel plezier in. In deze update wederom veel relatief kleine stappen (maar bij elkaar toch weer een flinke boterham).

Als eerste het vervolg van de motoren. Ik heb details aangebracht aan de linker cowling (die open komt te staan).


Daarna de rechter cowling. Daarvoor gebruik ik een oud exemplaar (rechts op de foto in het wit). Er moeten immers nog cowl flaps aan gemaakt worden en ik wil losse uitlaten gebruiken.

De cowling van de kit (links, in het grijs) heeft deze allemaal al en die kan ik beter bewaren voor de Trader en Tracer (die laatste van Mach 2 heeft hele matige onderdelen).


Hier beide motoren, waar dus de uitlaten aan bevestigd gaan worden. Als eerste heb ik de cilinders aan de achterkant aangeboord om de uitlaat in te bevestigen.


De uitlaten maak ik van stukjes styreen, die om een pen gedraaid zijn. Dan houden ze hun kromming een beetje.


Voor de negen cilinders van de Wright R-1820 stermotor in de Grumman Tracker is het uitlaatsysteem verdeeld over drie verzamelpunten (tracé of stack) per motor. Ze zijn dus niet aangesloten op één enkele ring, zoals bij de DC-2 het geval was.


Stack 1 en 2 komen uit boven de vleugel, stack 3 steekt recht naar onderen. De groepering is zo gemaakt om de hitte en de afvoer efficiënter te regelen. Elke stack wordt aan het einde gesplitst in twee aparte uitlaatpijpjes; de "paddles". Dit is zo ontworpen om de tegendruk voor de Wright R-1820 motor te verminderen, waardoor deze efficiënter kon "uitademen".


Tot zover de motoren. Deze onderdelen kunnen de komenden periode allemaal worden gespoten en verweerd.

Dan door met de luiken voor het torpedoruim. Deze zijn geleverd in de BlakDog kit, maar het is wel een kleine teleurstelling.

Zo moet er een recht deel zijn een deel met de kromming van de romp. En in de kit zitten twee rechte delen, die (langs een lijntje gelegd) helemaal niet recht zijn. Kortom; ik ga de los gesneden onderdelen van de kit hergebruiken (deze ligt op de foto in het midden).


En zo zien de beide delen er uit na grondig verdunnen en voorzien van 'scharnieren'.

Tot slot; de gigantische zoeklamp op de rechter vleugel.

Het transparant is te groot en steekt zowel boven als onder te ver uit. Dat heb ik geschuurd tot het past en daarna gepolijst om weer een mooie glimmende kap te krijgen. Maar voor ik daar de plaatjes van laat zien, heb ik eerst het model in de grondverf gezet.




De laatste plaatjes voor de grondlaag erop ging.


En in de Tamiya fine surface primer.


En toen dat gedaan was kon de binnenkant van de schijnwerper zinc chromate gekleurd worden.


Met de kap er op. Deze kan nu worden afgeplakt voor het verdere spuitwerk!

Tot zover. Dank voor het volgen en tot de volgende!
VJ

Prachtig werk man, dit wordt een hele mooie! Succes!


D.J.

Echt gaaf om te volgen, petje af (weer)!

Oh, wat mooi weer! Afschuren van een transparant deel is wel stoer. En het is heel mooi gedaan, dwz niet te zien. Het zal best lastig geweest zijn om dat kleine ding goed vast te kunnen houden tijdens het schuren en polijsten. Hoe heb je dat opgelost? Ik zit dan vooral mijn dikke vingers te schuren (waar ze overigens niet veel dunner van worden ).

Dit is een foto van voor het gronden. Wat ik gedaan heb is de transparante kap met mijn vingers op de juiste plaats duwen, met een overschot aan kunstsof aan de bovenkant. Dit is de locatie waar in werkelijkheid een afschermkap boven de lamp liep. Die locatie heb ik geschuurd tot het paste. De rest van het transparant is dus onaangetast gebleven. En het geschuurde deel is daarna mee gespoten in de grondverf (en zal uiteindelijk extra dark sea grey worden). Op de foto is goed te zien waar ik heb geschuurd en waar niet.


Ondertussen ben ik verder gegaan met de opklap-neus. Deze is van de BlackDog resin kit. Hij is erg dun en beschadigd gemakkelijk. Het onderste deel is zelfs niet helemaal goed uit het productieproces gekomen en dat heb ik hier opgelost met plamuur. Dit nadat ik aan de binnenkant een extra styreen ringetje heb aangebracht ter versteviging.


Na het schuren.


Daarna heb ik nog wat scratch detail toegevoegd aan de neus. De neus kon worden opengeklapt om zodoende gemakkelijk bij de hydraulische besturing van het neuswiel te komen. In de kap zelf zat een landing light en een Janitrol combustion heater. Dat was een speciaal voor de luchtvaart ontwikkelde kachel die AVGAS gebruikte om de cabine van warmte te voorzien. Het gat in de neus ('scoop') was zowel de inlaat voor de verbranding in de Janitrol als de inlaat voor ventilatielucht, die via een warmewisselaar de warme lucht overbracht. De uitlaat van de Janitrol zat aan de rechterkant en op foto's is daar vaak een klein roetspoortje zichtbaar.



En zo komt deze straks in positie. Overigens was de kachel berucht om zijn makke; als hij echt nodig was, was deze stuk. Of produceerde zoveel rook, dat de bemanning dacht dat er iets in de fik stond.


En alles in zinc chromate geel.

Tot de volgende!
VJ

Tx en mooi werk weer. Wat een werk maak je ervan. Heel tof om te volgen. Keep on goin' !

Dank allemaal voor de reacties! Ondertussen gaat het stap voor stapje door.

De lege motorgondels zijn (tijdelijk) op hun plaats. Zo kan straks de camo worden aangebracht, terwijl te motoren nog niet op hun plaats zitten.


Dit zijn de afschermplaten (exhaust heat shields) die de vlammen uit de uitlaat naast de cockpit moeten afschermen om de vliegers niet te verblinden in het donker en om de romp te beschermen tegen de hitte van de gassen uit de radiaalmotor.


En de heat shields op hun plaats. Ik heb er gelijk een paar bij gemaakt voor de Trader en Tracer. Er is één shield per motor met een asymmetrische plaatsing. Namelijk alleen aan de binnenkant van de motorgondels (de rompzijde). De uitlaatpoorten zijn gegroepeerd in drie openingen. Bij de Tracker komen de uitlaten van de bovenste cilinders uit in de twee gleuven bovenop de motorgondel. De binnenste uitlaatstroom is hierbij de meest kritieke vanwege de nabijheid van de romp. Daar zijn de shields dan ook aangebracht. De uitlaten aan de buitenkant van de motorgondel en aan de onderkant, die eindigt bij de oliekoeler, blazen hun gassen weg van het vliegtuig, direct de vrije luchtstroom in. Omdat daar geen cruciale onderdelen zoals de romp of brandstoftanks direct achter zitten, is extra beplating daar aerodynamisch en qua gewicht niet nodig.


In de volgende update het airbrush werk!

VJ

Mooi model die "Stoof"

Whats in a name!

De afgelopen dagen heb ik elke dag een stukje kunnen airbrushen. hierbij het verslag van deze stappen:

Als eerste is de romp in Humbrol 90 Beige Green (officieel: Sky type S: kleur nummer 210, British Standard 381C van de Royal Navy).



De bovenkant in MRP-114 (officieel: Extra Dark Sea Grey: kleur nummer 640, British Standard 381C van de Royal Navy).



De zwarte loopvlakken. Tot halverwege de jaren '60 waren er alleen donkere loopvlakken. Ergens bij de midlife update (denk ik) zijn de lichtere vlakken aangebracht. Toen ik deze vlakken ging airbrushen, heb ik gelijk de zwarte delen op de Turbo Tracker van CalFire gedaan.


Voor de nodige verwering zijn de lijntjes ingekleurd met grime.


Ik maak de versie van voor 1965, dus met gele propeller tips. Er zijn foto's van lichtere walkways vóór 1965, maar of het helemaal historisch correct is, weet ik niet. In elk geval staat het mooi en dus komen ze er op. Het leukste was het verweren. Eerst roetsporen en daarna de witte verkleuringen van de hitte uit de uitlaten. Het glimt allemaal nog behoorlijk. Handig voor de decals het de weathering. Als alle decals erop zitten gaat daar nog een laagje semi mat overheen.

Dat was het weer voor deze update. Nu vooral veel kleine rommelklusjes te gaan (die stiekem veel tijd vreten).
Dank voor het volgen en tot de volgende,

VJ