Prachtig werk aan het interieur, VJ. Ook leuk ambachtelijk knutselwerk aan de uitschuifbare staartantenne. Een heel leuke bouw om te volgen.

Dank voor de reacties! Door met de vleugels.



Als eerste heb ik de fixed leading edge slots ter hoogte van de rolroeren uitgeboord en voorzien van een opening, in plaats van dicht zoals standaard in het model. Deze slots dienen om de rolroeren effectief te houden bij lage snelheden en hoge invalshoeken (high angle of attack), typisch tijdens de nadering en landing op een vliegdekschip en waardoor de piloot ook bij zeer lage snelheden rolcontrole houdt.



BlackDog heeft keurig gedetailleerde scharnierpunten geleverd. Maar die moeten wel precies passend gemaakt worden. Het styreen van het model is te dik, dus dat moest worden weggeschrapt.


Om de opgeklapte vleugels precies onder de correcte hoek te bevestigen (en om te voorkomen dat ze gaan zakken) heb ik metalen staafjes in de juiste hoek gebogen. BlackDog geeft hiervoor geen adviezen of aanwijzingen, dus ben ik teruggevallen op het trucje dat in 1/400 bij de bouw van de Trackers voor het model van de Karel Doorman ook heeft gewerkt.



De Tracker was de eerste tweemototige bovendekker dat werd ontworpen voor vliegdek operaties. Het beroemde 'Sto-wing' concept van Grumman, waarbij de vleugels langs de romp werden gevouwen, bleek niet geschikt vanwege de plaatsing van de motoren. Daarom werd ander vouwmechanisme ontworpen. Daarbij werden de lange vleugels zonder externe hulp onder een onderlinge hoek van 15 graden kruislings over de romp gevouwen. Daardoor was het compact genoeg om te passen op de standaard vliegtuigliften van de kleinere types vliegdekschepen.



De metalen ondersteuning is stevig genoeg. Het exact uitlijnen van de vleugels komt straks als als het verlijmd gaat worden.


De zes ophangpunten onder de vleugel zijn voorzien van PE detaillering uit de standaard set van Eduard.



Dan de stabilizers. Deze heb ik ook al laten zien bij de Turbo Tracker. De korte stabilizer is voor de MLD Tracker, de verlengde maak ik alvast voor de Trader. Beide zijn op de linker stabilizer voorzien van een 'dynamic damper' (uitstekende deel dat op een antenne lijkt). Deze diende om schadelijke trillingen (flutter resonance) tegen te gaan die werden veroorzaakt door de zuigermotoren die relatief dicht bij de staart zaten. Het fungeert als een "schokdemper voor trillingen" die door middel van een bewegend tegengewicht de stabilisator rustig houdt tijdens de vlucht. In het model zijn ze te dun uitgevoerd. Dus heb ik er een extra strookje styreen omheen gevouwen.


Tot slot de plaatsing onder een hoek van 12,5˚ op dezelfde manier als ik heb gedaan bij de Turbo Tracker. Deze staan onder een hoge hoek (dehedral) om buiten de wervelingen van de hooggeplaatste vleugel en motoren te blijven.

Dit was het weer. Dank wederom voor het volgen en tot de volgende.

VJ

Mooi, die kartonnen malletjes, gebruik ik ook zo nu en dan.

Ziet er weer allemaal zeer fraai uit!

Dank allemaal voor de reacties. Met was hick-ups heb ik weer een paar foto's kunnen uploaden.




Als eerste heb ik de romp dichtgemaakt door als laatste de Rob Taurus vacuform cockpit erop te zetten. Dit is een herhaling van de stappen die ik ook bij de Turbo Tracker heb gezet.


Zelfde verhaal: de beide cockpit voorramen zijn te klein. Zie links op de foto; bovenste is van het mask setje, de onderste heb ik zelf uitgemeten.


Ze lopen naar de raamstijl aan de zijkant niet ver genoeg door. De kromming naar beneden is ook niet volledig. Voor de kijker: links de mask van het setje, rechts is zelf gemaakt en loopt verder door.


Terwijl ik hier mee bezig was, viel het op dat de carburateur-luchtinlaat dicht is. Die heb ik meteen uitgeboord. Ondertussen is het afplakken van de ramen afgerond.



En de status tot nu toe. De volgende stap zijn de motorgondels. Daar gaan ook nog wel een paar uurtjes in zitten

VJ

Eén van de grootste makke aan de 1/72 Hasegawa S2F is het ontbreken van enige vorm van detaillering in de wielasten. De 1/48 Kinetic kit heeft dat wel (maar daar klopt de vorm van de motoren weer niet). De BlackDog conversion kit heeft wel een gedetailleerde neuswiel bak, dus de rest maak ik dan maar zelf. Wel een urenvretertje, maar ik maak ze ook gelijk voor de Trader en Tracer.


Als eerste heb ik de bevestigingspennetjes van de wielen schuin afgesneden. Hierdoor is het mogelijk ze later op hun plaats te krijgen door ze iets te draaien. De kit gaat er vanuit dat je ze direct monteert bij het opbouwen van de motorgondels.


En vast (behalve dat er nog niets verlijmd is). Het voordeel is nu dat ik de wielbakken kan monteren zonder dat het landingsgestel in de weg zit.



Eerst heb ik alle plaatjes op de juiste maat gesneden.


Hier ligt de hele productie bij elkaar.



En de eerste kunnen direct worden gemonteerd.



De sonobuoy dispensers aan de achterkant van de motorgondels zijn op zich van de juiste soort. Die variëren namelijk over de verschillende varianten van de S2F. Ook hier is enige extra detaillering mogelijk.

Ik hoop ze dit weekend af te ronden en dan laat ik daar ook de plaatjes van zien. Ondertussen ben ik ze ook aan het afbouwen voor de Grumman Trader.

Goed weekend allemaal en tot de volgende,
VJ

Handig, die truc met het landingsgestel!

Mooiw vorderingen ook weer. Dat interieur van de wielbakken is een feaaie toevoeging. En zo te zien wel wat werk,ja.

Sluit ik me bij aan. Zo heb je van die modellen waar je heerlijk op los kunt gaan.

Dat is zeker een handige truc met het landingsgestel!

Dank voor de reacties. Dit is zeker een kit waar je helemaal los op kunt gaan!




Als eerste heb ik de motorgondels afgemaakt. Net als twee stuks voor de Trader.

Daarna ben ik doorgegaan met de motoren en de motorbehuizing.

Deze setjes heb ik zo over de jaren verzameld. Immers; de R-1820 Cyclone werd ook toegepast op de DC-2 en DC-5 die ik heb gebouwd. En natuurlijk op tal van andere toestellen. De Quickboost versie (links) is dezelfde als die meegeleverd worden met de Air-Graphics resin ombouw set naar het D model. Beiden zijn geschikt om de PE ignition harness/manifold op aan te brengen. Voor deze kit heb ik de (schreeuwend dure...) PSR72014 'late' Cyclone's gekocht. Deze hebben namelijk ook een gedetailleerde achterkant en daar wil ik iets mee gaan doen. Rechts op de foto de SBS model 3D geprinte Cyclone met uitlaten. Dat is eigenlijk de mooiste en best gelijkende motor. Verkrijgbaar rond de 18 euro. Ook niet goedkoop, maar een enorme upgrade voor deze Hasegawa kit.


Nogmaals in dezelfde volgorde. De SBS model 3D geprinte Cyclone ga ik gebruiken voor de Trader. De uitlaten gaan op de MLD Tracker, omdat ik daar de hele cowling van ga verbouwen.

Het idee is namelijk om van één kant de motorbeplating weg te laten en zodoende de gehele motor zichtbaar te maken.

Omdat ik niet weet of het gaat lukken heb ik de cowlings van het donormodel gebruikt. Dan heb ik de nieuwe nog achter de hand als reserve.


Eerst is de boel verf vrij gemaakt en daarna verdund met grof schuurpapier en een vijl.


Daarna heb ik de vier motorplaten weggezaagd. De overgebleven constructie is niet heel sterk, dus die wil ik later nog versterken langs de randen.


Dit is het idee: de motor past er precies in. Inmiddels heb ik de propellor governor (voor de cilinders, gemonteerd op de crank case van de motor) iets aangepast. Deze stond in de 'late' versie schuin tussen cilinder 1 en 2, maar voor een correcte weergave van de Tracker uit de eerste generatie moet deze eigenlijk schuin tussen cyilinder 1 en 9 staan. Cilinder 1 is overigens de cilinder in de 12-uurs positie.


De met het model meegeleverde props zijn prima, maar de spinners zijn te klein. Hier een vergelijk met de S2 spinner van Plus Model.


Kortom: ook hier serieproductie voor de Tracker, Trader en Tracer


Tot slot: omdat de achterkant van de motor ver uitsteekt, het ik een opening gemaakt in de voorkant van de motorgondels. Daarmee passen de motoren straks op hun plaats, zonder dat ik daar iets vanaf hoef te halen.

Dat was het, dank weer voor het volgen en tot de volgende.
VJ