De afgelopen twee weken heb ik een aantal kleine dingen kunnen doen.


Als eerste het uitboren van de Air Scoops (beide kanten). Deze waren aangebracht om een hoge energie luchtstroom in het zog achter de (uitgeschoven) radome te blazen om zodoende de weerstand te verlagen.
Daarna door met het interieur. Ik heb dit een beetje kunnen oefenen bij van de Turbo Tracker, maar nu zal het helemaal zichtbaar worden.

Als eerste is alles in de basiskleur gespoten. Ik ben van dezelfde Sky Grey uitgegaan als bij de Turbo Tracker, ook al wordt in sommige (Nederlandstalige) referenties gesproken over (chromate) geel. Foto's van de Tracker bij het Aviodrome laten echter een groenig grijs zien.

Stap voor stap verweren; als eerste vegen met olijf groen waar je veel voetstappen verwacht.

Daarna een grijze wash om alle lijntjes diepte te geven.

Daarna hier en daar slijtplekken met geel/groene zinc chromate kleur. Tot slot een witte dry-brush.

Uiteindelijk ga ik toch niet het resin instrumentenpaneel gebruiken, maar plaats ik de PE delen die de juiste kleur grijs hebben. Ik heb de stuurwielen in het intrumentenpaneel geboord. Die configuratie hoort bij de S-2A, maar niet bij latere versies van de Stoof. Daar ga ik verder op in bij het draadje van de Turbo Tracker.

Ik begreep deze tekeningen niet, tot ik op Youtube een filmpje zag met een oud vlieger die na 50 jaar weer in de cockpit plaatsnam. Om in die hele kleine cockpit in de stoelen te kruipen, moest het horizontale electronic panel tussen de vliegers eerste omhoog geklapt worden. Die optie staat hier afgebeeld... het duurde even voor ik dat door had.

het paneel opgeklapt...

... het paneel naar beneden geklapt. Dat moet een hele toer zijn geweest om tijdens een 6 uur durende patrouille even naar achteren te kruipen als je moest plassen.

En de cockpit tot nu toe. Hierna komt het observer workstation, de stoelen en details van de achterste cabine.
wordt vervolgd!

VJ