Het was weer November, en dus toogt modelbrouwers weer naar Engeland om aldaar reclame te maken voor de winkel van Hanjo. En ja, daar zijn we dit jaar serieus nog in geslaagd ook....
Dit keer waren we met 2, daar enkelen van ons een paar weken terug ook al in Engeland waren geweest en dus andere dingen moesten doen. En dus reed onze Friese medelander richting het midden van het land,
om van aldaar samen naar Rotterdam te gaan. We waren wat vroeg, en dus even doorgereden naar het Oostvoornse Meer om te genieten van een bakkie leut en een stukje appelgebak. Dit keer geen file onderweg
en geen regen, en dat maakt het rijden een stuk plezanter. Eenmaal op de boot lekker gegeten, vervolgens wel of niet geslapen (dat is een beetje afhankelijk van de persoon die hiernaar gevraagd wordt),
en de volgende dag de vaste prik af: een bezoekje aan Waterstone's in Hull, en de eerste centen uitgegeven.
Voorlopig hebben we weer wat te lezen dus. Daarna was de spits een beetje om, en konden we in volle vaart naar het hotel rijden, en daarna door naar de beurs. Tafeltje opgebouwd, en het feest kan beginnen.
Toen de zaterdag arriveerde konden we gelukkig, in tegenstelling tot het voorgaande jaar, wel weer gewoon via de achterdeur naar binnen. Dat scheelt tijd zou je denken, al was de enorme file waarover Danny vorig jaar berichtte
als sneeuw voor de zon verdwenen. Rare mensen, die Engelsen. Of zou dat er simpel mee te maken hebben gehad dat de showtafels ook via de achterdeur naar binnen mochten dit jaar?
Leuk om te zien: Airfix had verschillende modellen staan van de nieuwe 1/24 Bf109, onze Japanse vrienden van Zoukei-mura waren voor het eerst sinds covid weer terug, en de nieuwe uitgave van de ICM SkyCrane
in Erickson markings is blijkbaar in Engeland nog niet te krijgen, want die hebben we nergens gezien.
Afijn, na een dagje bouwen en modellen aanschouwen en geld uitgeven, is de oogst van de zaterdag binnen. Wat kitjes uit een pre-order en wat kitjes waar je tegenaan loopt, om het zo maar te zeggen.
Vooral die Kamov lonkt. Niet omdat het een Kamov is, maar omdat er een hoop 3D spul en een Quinta cockpit setje in zit.
Na afloop van de zaterdag kwamen we er wel achter dat het niet handig is om het restaurant te boeken om 17.30 als de beurs duurt tot 18.00 omdat als je dan tegen 18;20 aankomt ze het tafeltje al hebben vergeven. Oepses.
Na zaterdag komt.... jawel: de zondag.
De zondag verliep vergelijkbaar met de zaterdag: zitten, bouwen, kletsen, rondje doen, modellen aanschouwen en geld uitgeven. Ik had namelijk zaterdag 2 kits zien liggen waar ik wel oren naar had. Wonderland Models
had een lading Revell London Bus dozen liggen, en dan nog wel de Platinum Edition met PE en houten vloertjes. Een kit die normaliter heel ver over de 100 pond/euro gaat en waar ze vanaf wilden, want ze hadden de 1 weggegumd.
En de Airfix 1/48 SeaVixen, die inmiddels toch best zeldzaam begint te worden. En daar bleef het dan wel bij gelukkig.
Aan het einde van de dag de boel maar weer afgebroken, ingeladen, en retour hotel voor wat welverdiende nachtrust. En de kennis opgedaan dat die Engelsen hele rare mensen zijn met hun in bladerdeeg verpakte vleespotje.
Maandag kwam, en tot nu toe nog geen regen gehad. Wat best wel jammer is want die moet een keer vallen. Na wat twijfel hadden we bedacht maar weer eens een bezoekje te brengen aan Newark Air Museum,
waar we een jaar of 7 terug voor het laatst waren geweest. Helaas stond er veel buiten (wat best wel jammer is als het begint te regenen) en staat de boel van binnen best dicht op elkaar waardoor je niet alles even goed
kunt bekijken. Hoe klein Newark ook is, hun modelbouwwinkeltje doet niet onder voor grotere zaken met veel kits, veel merken, 3 merken verf, wat andere toebehoren, en dat alles voor een zeer beschaafde prijs.
Dus ook daar maar weer wat gekocht
En dan? Terug naar Hull, en bij een modelbouwzaakje langs aldaar. Leuk, klein, maar niks meegenomen want de pot was wel een beetje leeg aan het raken.
Een maal terug in Rotterdam werden we wat minder enthousiast: als een van de eersten de boot op betekende ook als een van de laatsten de boot af, en de marechaussee alhier had ook andere plannen: alle mensen in auto's
met een Engels kenteken moesten eruit, werden naar een douanehokje geleid om aldaar te worden onderworpen aan een derdegraads verhoor en niet nader genoemde (en niet nader waargenomen) verhoortechnieken, wat de
rij enorm ophield. Al met al bijna 2 uur van het moment dat we in de auto stapten tot we het P&O terrein hadden verlaten.
Ach ja, het bleef een leuk weekeind.
Op naar volgend jaar.
En voor degene die wat foto's mist: die volgen nog
A tot Z
Winkel
Tips en trucs
Club
YouTube
Inloggen
Registreren
Help
Zoeken
.
