Ik had mij voorgenomen eerst de beide Trackers af te ronden voor ik verder zou gaan met de Trader. Maar ik kon het niet laten aan het interieur te beginnen. En dat geldt ook voor de Tracer trouwens. want stiekem heb ik daar ook al wat werk in gestoken. Ik zal binnenkort deel 4 starten om jullie bij te praten.
In het militaire deel van dit forum komen tot de tanden toe bewapende gevechtsmachines voor. Maar COD-vliegtuigen dragen geen wapens en voeren voornamelijk "saaie" logistieke vluchten. Gevechtspiloten grappen dan ook dat COD staat voor "Completely Out of Danger"—hoewel landen op een bewegend schip met een volgeladen vrachtvliegtuig allesbehalve ongevaarlijk is. En al helemaal als je bedenkt dat (achter de schermen) de strategische waarde van dit toestel was; het transporteren van tactische nucleaire devices. Maar toch ga ik hem bouwen met passagiersinterieur. Dus als Little Airliner.
Citaat:
Little AirlineBuiten de vier EC-1 'Jamming Traders' (tijdelijk ingezet voor Electronic warefare training) werden de logistieke Traders op twee manieren ingezet: Direct toegekend aan een specifieke carrier of Airwing, vaak met een eigen en herkenbaar kleurenschema. Of gekoppeld aan kust gebonden Fleet Logistics Support Squadrons (VR), verdeeld over een wereldwijd netwerk van ondersteunende hubs.
De eerste toestellen gingen naar de 7e vloot in het Middellandse Zeegebied (VR-24
'World Biggest Little Airline', tail code JM) en de 6e vloot in de Pacific (VR-21
'Pineapple Airlines', tailcode RZ). Beide squadrons bestonden uit diverse grotere vrachtvliegtuigen die de grote afstanden voor hun rekening namen. COD was de eindverbinding met de carrier fleet, vanuit de hubs. In 1960 werden de eerste Traders geleverd aan squadron VRC-40
'Rawhides', met tailcode JK. Deze leverde met losse detachementen van steeds twee toestellen aanvullende capaciteit voor de carrier gebonden COD-operatie. De logistieke thuisbasis was de grootste marinehaven ter wereld, Naval Station Chambers Field, Norfolk, Virginia.
Met een herindeling in 1966 werden twee detachementen van VR-21 omgezet in zelfstandige COD-squadrons: VRC-30
'Providers' (Tailcode RW, met het hoofdkwartier aan de US Westkust) en VRC-50
'Foo Dogs' (Tailcode RG, met het hoofdkwartier in de Western Pacific). Tot slot werden enkele Traders ingezet in het samengestelde (Composite) squadron VC-5
'Checkertails', dat in Vietnam was gevestigd tijdens de oorlog aldaar.

Bron: Grumman Navy Model TF-1 (C-1A) Trader, 1964 NATOPS Flight Manual.

Als eerste heb ik de resin romp aan de binnenkant flink geschuurd, zodat er meer ruimte ontstaat. De wanden waren wel erg dik. Het vloertje heb ik uitgemeten met dit apparaatje uit de bouwmarkt.

Daarna met styreen enig detail. Boven de vierkante ramen zaten grote bakken voor de boord apparatuur. Aan de rechterkant was een uitsparing gemaakt voor een noodluik (No 3. op de tekening hierboven).

En met vloertje de linker kant. De cockpit vloer is vastgemaakt aan de neuswiel bak. Die past nog niet lekker in de romp en die scheve stand moet ik nog oplossen.
Citaat:
Verschillende ramen
De Trader had zowel porthole-style ramen als twee grote rechthoekige ramen in de cabine. Ik vroeg mij af waarom twee type ramen en wat ik kon vinden in de boeken waren de volgende twee redenen. Het middendeel van de romp vangt, samen met de hoge vleugelbevestiging, een deel van de krachten op tijdens een (harde) deklanding. Kleine, versterkte ronde patrijspoort-ramen droegen bij aan het behouden van de structurele integriteit in het deel van de romp, waar ook de wing spar doorheen loopt.
De twee grotere ramen, die voor de wing spar zaten, hadden dan weer een tactisch nut en droegen bij aan een brede inzet als observatie platform en patrouillevliegtuig. Zo werden het voorste grote raam in de WV-2 (E-1B) radarversie ook behouden ten behoeve van de twee operators en werd in de S2F-D en E varianten (met verlengde romp) de ramen van de operators vergroot ter ondersteuning van een beter situationeel bewustzijn van de observant, wat van cruciaal belang is voor zowel ASW- als zoek- en reddingsoperaties.


En even met de stoeltjes er in. Ze staan nog los allemaal, want alles moet nog gespoten en geverfd. Maar het geeft wel een indruk van hoe de cabine eruit gaat zien. Ik ben ook nog niet helemaal happy met het dashboard in de cockpit. Kortom; eerst maar inkleuren en dan kijken wat het beste past of wat het beste eruit ziet.
Dank voor het volgen en tot de volgende update,

VJ